انعکاس

«فرض کنیم دو آتش نشان وارد جنگلی می شوند تا آتش کوچکی را خاموش کنند.آخر کار وقتی از جنگل بیرون می آیند و می روند کنار رودخانه،صورت یکی شان کثیف و خاکسترآلود است و صورت آن یکی به شکل معصومانه ای تمیز.سوال:کدامشان صورتش را می شوید؟»

«سوال احمقانه ایست:معلوم است،آنکه صورتش کثیف است.»

«غلط است:آنکه صورتش کثیف است،به آن یکی نگاه می کند و فکر می کند صورت خودش هم همان طور است.اما‌ آنکه صورتش تمیز است،می بیند که سرتاپای رفیقش غبار گرفته است و به خودش می گوید:حتما من هم کثیفم،باید خودم را تمیز کنم.»

ما آدم ها وقتی به جنس مخالف می رسیم و عاشقشان می شویم،در آنها به دنبال خودمان هستیم.به صورتهای تمیز و زیبایشان نگاه می کنیم و خودمان را در آنها منعکس می بینیم.اما آنها ما را می بینند و هر چه هم که باهوش باشند،هرچه که از خودشان اطمینان داشته باشند، آخرش در ما خودشان را منعکس می کنند و فکر می کنند بدتر از آنند که هستند.

لطفا نگذار این اتفاق برای تو بیفتد!

 

                             برگرفته و اقتباس از کتاب:

                                «زهیر        

                                                  پائولو کوئلیو»

 

 

 

/ 5 نظر / 5 بازدید
یه آشنا

سلام وبلاگ قشنگی داری.راجع به این متنی که نوشتی میشه بگی بلاخره کی ادم خوبیه؟من(نوعی)یا طرف مقابلم!!!

sabra

سلام آشنا!!! اگر دقت کرده باشی می بینی که جواب شما در جمله آخر هست...هم من نوعی خوبم هم تو نوعی فقط گاهی خودمونو دست کم می گیریم و فکر می کنیم فقط طرف مقابل خوبه.خداوند هر انسانی را خوب آفریده این ما هستیم که قلبمونو از خوبی دور نگه می داریم.امیدوارم جوابت را گرفته باشی..موفق باشی.

یه آشنا

salam,mamnun,javabamo gereftam.

Malek

سلام. نه انگار بيننده هات زياد شدن.

صبرا

نه همچينم زياد نشدن شما به یک کسی که با ۲ اسم نظر می نويسه ميگين زياد؟!!!!!!!!!!!!!!!