برای تو نیومدم که به عشق تو هم بمونم در حالی که تو رفتنی هستی. میر! قصه هامون همه تکراریه. نه اولیشیم نه آخریش. این میون موندیم..میون هیچی، میون خلاء. تو میری من می مونم. من می میرم تو برام اشک می ریزی. یکی مثل طاهر همیشه زنده می مونه و لبخند به لب سر قبر شماها درد دل می کنه. یکی مثل مصطفی دیندار روحش سر قبر من، منو زنده می خواد.

 

کجاییم ما؟ چرا مردیم؟ چرا جدا شدیم؟ اصلا چرا هیچ وقت مال هم نبودیم. می خواستیم و نشد؟ یا ناخواسته بود مرگمون، مرگ خدا، مرگ نکیر و منکر، مرگ کائنات و عزازیل؟ کی اول مرد؟ کی اول عاشق شد؟ کی اول با عزازیل خیانت کرد؟ کی اول از همه خواست تا ابد سکوت کنه! چقدر همه چیز احمقانه جدی شده! چرا همه ی قبرها خالیه! 

/ 0 نظر / 19 بازدید